Het effect van technologie op het ontwikkelende kind

Het herinneren aan de goede oude dagen toen we opgroeiden, is een herinneringsreis die de moeite waard is om te begrijpen wanneer we de problemen van de kinderen van vandaag proberen te doorgronden.

Slechts 20 jaar geleden, speelden kinderen de hele dag buiten volgens een gastblog bij weryoung, fietsen, sporten en bouwen van forten. Meesters van denkbeeldige spelletjes, kinderen van het verleden creëerden hun eigen spelvorm die geen kostbare apparatuur of ouderlijk toezicht nodig had.

Kinderen uit het verleden hebben veel gewerkt, en hun zintuiglijke wereld was natuurgebaseerd en eenvoudig. Vroeger was familietijd vaak iets doen, en kinderen hadden verwachtingen om waar aan dagelijks tegemoet gekomen moest worden.

De eetkamertafel was een centrale plaats waar gezinnen samen kwamen om te eten en te praten over hun dag, en na het eten werd het het centrum voor bakken, ambachten en huiswerk.

De families van vandaag zijn anders. De invloed van technologie op de 21e eeuwse familie breekt haar fundament en breekt de kernwaarden af ​​die al lang geleden de stof waren die gezinnen bij elkaar hield. Jongleren van school, werk, thuis en gemeenschap, ouders vertrouwen nu sterk op communicatie, informatie en transporttechnologie om hun leven sneller en efficiënter te maken.

Entertainment technologie (tv, internet, videospelletjes, iPads, mobiele telefoons) is zo snel gevorderd, dat families nauwelijks hebben opgemerkt dat de significante impact en veranderingen in hun familie structuur en levensstijl blijvend is.

In een studie van Kaiser Foundation 2010 bleek dat elementaire kinderen gemiddeld 7,5 uur per dag entertainment technologie gebruiken, 75 procent van deze kinderen heeft tv’s in hun slaapkamers en 50 procent van de Noord-Amerikaanse huizen hebben de tv de hele dag aanstaan. Weg is het gesprek van de eetkamertafel, vervangen door het “grote scherm” en uit.

Kinderen vertrouwen nu op technologie voor het grootste deel van hun fantasie spel, waardoor hun creativiteit en verbeelding grotendeels worden beperkt, en de nodige uitdagingen voor hun lichamen beperken om optimale zintuiglijke en motorische ontwikkeling te bereiken. Sedentaire lichamen gebombardeerd met chaotische zintuiglijke stimulatie resulteren in vertragingen bij het bereiken van ontwikkelingsmijlpalen voor kinderen, met de daaropvolgende negatieve invloed op fundamentele basisvaardigheden voor het behalen van geletterdheid.

Hard-wired voor high speed, de jongeren van vandaag gaan naar school en komen daar voor het eerst in aanraking met zelfregulering en aandacht vaardigheden die nodig zijn om te leren, die uiteindelijk belangrijke gedragsproblemen voor docenten in het klaslokaal worden.

Dus wat is de impact van technologie op het ontwikkelende kind? Kinderen ontwikkelen sensorische, motor- en gehechtheidssystemen zijn biologisch niet geëvolueerd om deze stille, maar vervelende en chaotische aard van de hedendaagse technologie tegemoet te komen. De impact van snel groeiende technologie op het ontwikkelende kind heeft een toename van fysieke, psychologische en gedragsstoornissen gezien die de gezondheids- en onderwijssystemen net beginnen te detecteren, veel minder begrijpen.

Kinder obesitas en diabetes zijn nu nationale epidemieën in zowel Canada als de VS en het begint in Nederland ook steeds meer door te dringen, veroorzaakt door overmatig gebruik van technologie. Diagnoses van ADHD, autisme, coördinatie stoornis, ontwikkelingsvertragingen, onverstaanbare spraak, leerproblemen, zintuiglijke behandelingsstoornis, angst, depressie en slaapstoornissen zijn geassocieerd met overmatig gebruik van technologie en stijgen alarmerend.

Een dringende nadere blik op de kritieke factoren om ontwikkelingsmijlpalen te ontmoeten en de daaropvolgende invloed van technologie op die factoren, zouden ouders, docenten en gezondheidswerkers helpen om de complexiteit van dit probleem beter te begrijpen en te helpen bij het creëren van effectieve strategieën om het gebruik van technologie te verminderen.

Vier kritieke factoren die nodig zijn om een ​​gezonde kindontwikkeling te bereiken zijn beweging, aanraking, menselijke connectie en blootstelling aan de natuur. Deze soorten sensorische ingangen zorgen voor een normale ontwikkeling van houding, bilaterale coördinatie, optimale opwekkingstoestanden en zelfregulering die nodig zijn om fundamentele vaardigheden te bereiken voor uiteindelijke schooltoegang.

Jonge kinderen hebben 2-3 uur per dag actieve ruwe en huppel spellen nodig om voldoende zintuiglijke stimulatie te verkrijgen voor hun vestibulaire, proprioceptieve en tactiele systemen. Tactische stimulatie die wordt ontvangen door aan te raken, knuffelen en spelen is cruciaal voor de ontwikkeling van praktijken, of geplande bewegingspatronen.

kind leert met aanraking en spelen

Aanraking activeert het parasympathische systeem dat cortisol, adrenaline en angst verlaagt. Natuur en “groene ruimte” heeft niet alleen een kalmerende invloed op kinderen, maar is ook aandacht herstellend en bevordert het leren.

Een verdere analyse van de impact van technologie op het ontwikkelende kind geeft aan dat terwijl de vestibulaire, proprioceptieve, tactiele en gehechtheidssystemen gestimuleerd zijn, de visuele en auditieve sensorische systemen in overbelasting zijn. Deze zintuiglijke onbalans leidt tot grote problemen bij de algemene neurologische ontwikkeling, als de anatomie, de chemie en de wegen van de hersenen permanent worden veranderd en aangetast.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *